Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit was een paar maanden vóór het werk begon.

Hieruit blijkt, dat ik door de ervaringen van die jaren — en het waren vaak zeer smartelijke — was gaan inzien, dat voor gemeenschapsleven een zekere ontwikkelingsgang noodzakelijk is. En ook had ik die jaren wel geleerd, dat met volwassen menschen, opgegroeid en gevormd in de „oude maatschappij" niet zoo-maar een |meuwe samenleving kan worden opgebouwd, maar dat i het noodig is met de kinderen te beginnen.

Toen ik dan ook, door die schijnbaar toevallige samenloop van omstandigheden, plotseling voor de praktijk stond van de problemen waarover ik jaren la\ig had nagedacht, kwam het er op aan een inrichting en werkwijze te ontwikkelen, die zooveel mogelijk in overeenstemming zou zijn met de gedachten die ik als juist was gaan zien en die zou kunnen leiden tot het doel dat mij voor ooget? stond.

Zooveel mogelijk heb ik er toen naar gestreefd, altijd met regelingen achter te blijven bij de gebleken behoeftenik bedoel, dat ik altijd trachtte te wachten tot een moei- , lijkheid was ontstaan, vóór ik begon te probeeren een oplossing te vinden. Op die wijze, voelde ik, zou ik de meeste kans hebben te komen tot een werkwijze die in overeenstemming zou zijn met de inrichtingen in de natuur: Ik was altijd zéér getroffen door de samenwerking van de cellen in een levend organisme: elke cel doet zijn werk; wij merken niet dat de eene cel de andere commandeert; alle „nemen" zij schijnt het wel hun bevelen instinctief vanuit één ongezien Centrum en dan functionneert alles rustig, ordelijk, met precisie en met onbegrijpelijk vernuft. Zoo n samenwerking heeft mij al jaren als het ideaal voor oogen gestaan. En ik voelde natuurlijk, dat ik nooit in dia richting iets zou bereiken, als ik van een vooropgezette