Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wij afgesproken, dat bij de af te nemen „proeven", die in net volgende hoofdstuk beschreven zullen worden, kennisname van de beschrijvingen in ons eigen werkzaamhedenboek zal worden geëischt. Op deze wijze streven wij er stelselmatig naar, dat alle werkzaamheden, ook de zoogenaamd onbelangrijke, zoo goed, zoo „efficiënt" mogelijk verricht zullen worden.

Men moet echter uit het hier gezegde vooral niet de conclusie trekken, dat wij meenen het doel van dit streven al bereikt te hebben!

Behalve de wijze waarop het werk gedaan wordt, is bij handenarbeid natuurlijk zorg voor het gereedschap en orde van groot belang. Om te verhinderen, dat gereedschap door onervaren hand bedorven zou worden, spreken wij af, welk gereedschap wèl, en welk niet door iedereen gebruikt mag worden. In bepaalde gevallen kan dan het gebruik beperkt worden tot die werkers, die door een afgelegde „proef" bewezen hebben de vereischte kennis en vaardigheid te bezitten. Om de noodige orde te verkrijgen zijn allerlei kleinere voorwerpen, die bij hout-, metaal-, karton-, papierbewerking te pas komen, in doosjes van hetzelfde formaat opgeborgen, door de kinderen van etiketten voorzien en alfabetisch en genummerd in de kasten opgeborgen. Voor de spijkers is al jaren geleden door een paar meisjes van 7 en 8 jaar een „spijkercabinet" met 24 laadjes gemaakt. Buiten op elk laadje is een spijker of schroefje bevestigd om te laten zien, wat er in zit. Dit is een mooi voorbeeld van het dienstbaar maken van de handenarbeid aan de „ordelijke en overzichtelijke opberging van materialen, gereedschap en leermiddelen", waarover zooeven gesproken werd. Andere voorbeelden zijn de reeds genoemde, door de kinderen zeer zorgvuldig geschilderde „gereedschapsborden" om het gereedschap