Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volg dat telkens weer naar een boek gezocht moest worden.

Hierdoor merkte ik, dat ik onmiddellijk moest beginnen met het systematisch opbergen van boeken — en hetzelfde gold ook voor leermiddelen — wilde het werk op een basis van vrijheid zich ordelijk kunnen ontwikkelen.

Toen ik een systeem van vakgroepen gevormd had, besloot ik elke vakgroep een kleur te geven om aldus in staat te zijn, de boeken en leermiddelen van dezelfde kleuren te voorzien en ze aldus gemakkelijker te ordenen.

Ik heb toen aan allerleimenschenraadenkritiekgevraagd over de opzet die ik gemaakt had, en daarna werd deze — zooals boven reeds werd vermeld — in de zomer van 1930 hier en daar verbeterd door de 3e Werkplaats-Conferentie, bestaande uit vakmenschen op allerlei gebied, die 12 dagen achtereen het probleem van een „o n d e r w ij ssystematiek" bestudeerde en als resultaat kwam tot een decimaal-opgezette indeeling. Een m.i. belangrijk aspect van de algemeene opzet van dit werk was, dat de gebruikelijke scheiding die gemaakt wordt tusschen „voorbereidend", „lager" en „middelbaar" onderwijs geheel werd opgegeven.

Men spreekt veel over de problemen van „aansluiting" van het „lager" aan het „middelbaar" onderwijs. Beter is het m.i. de scheiding tusschen beide op te heffen. De reden waarom dit nog niet is gebeurd, is denk ik, dat sommige leerkrachten van middelbare scholen niet wenschen op één lijn gesteld te worden met die van de lagere scholen. Hier spreekt waarschijnlijk naast het financieele motief ook de persoonlijke ij delheid vaak ee/i woordje mee. Mijn bedoeling was, dat wij aldus zouden krygen een