Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alleen zou kunnen volbrengen en dat zelfs als meerderen met mij bun schouders er onder zouden zetten het jaren duren zou vóór wij zouden kunnen zeggen dat het zelfs in groote lijnen „klaar" zou zijn.

Eenige jaren lang konden wij door de steeds toenemende hoeveelheid werk van elke dag niet noemenswaard opschieten met het uitwerken van het plan. Het was pas in 1933, dat wij — alweer door omstandigheden er toe gebracht — een kloeke stap deden.

De zomer daarvóór zou een van de oudste meisjes naar de school voor Kinderverzorging en Opvoeding in Rotterdam gaan, evenals 2 jaar eerder haar zuster gedaan had, maar zij had de mededeeling ontvangen dat een nieuwe regeling was getroffen in die school, waarbij minstens het U.L.O. diploma voor toelating geëischt werd. Zij besloot toen voor dat diploma te gaan werken, om het volgende jaar naar Rotterdam te gaan, en enkele andere werkers besloten met haar, te trachten zich in één jaarvoor dat diploma voor te bereiden. Per slot van rekening werd haar toch nog toegestaan zonder het diploma de K. en O. opleiding te beginnen, maar de andere werkers bleven bij hun plan om een jaar te gaan werken voor het U.L.O. examen. Dat was voor de Werkplaats een nieuwe ervaring. Wel had ik altijd gezegd, dat — ofschoon de Werkplaats niet voor examens klaarmaakte — wij een kind zouden helpen naar ons vermogen, als het zélf een examen wilde doen; maar het was praktisch niet voorgekomen. Nu was er echter een gelegenheid voor ons om onze belofte te houden. En we deden het, zoo goed we konden, ofschoon natuurlijk onze werkwijze er in het geheel niet op was ingesteld.

De ervaringen die wij gedurende die wintermaanden hebben opgedaan zijn het feitelijk geweest, die ons er toe