Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nen „spionneeren", want de toestand is bij ons zoo dat aan iets dergelijks niet gedacht zou kunnen worden. Wel geeft het gelegenheid tot een ongemerkt observeeren, wat alleen maar bevorderlijk kan zijn voor het werk en het begrijpen van de karakters der kinderen. Bovendien maakt het, dat wij elkaar veel gemakkelijker vinden kunnen, en hebben de kinderen door deze inrichting meer het gevoel, dat zij één gemeenschap vormen, dan het geval zou zijn, als zij in dichte kamers van elkaar gescheiden waren. De mogelijkheid van voortdurend toezicht is natuurlijk ook een belangrijk voordeel.

Wanneer men de plattegrond bestudeert, zal deze wel voor zich zelf spreken: de cirkelvormige krans van vaklokaaltjes ligt op het Zuiden. Een groote luifel van VA meter maakt, dat de zon 's zomers niet, 's winters wel naar binnen kan schijnen, zoodat wij geen gordijnen noodig hebben, en toch het heele jaar door behagelijk in de kamers werken kunnen.

In de gebogen gang tusschen de krans van vaklokalen en het centrale lokaal is de algemeene bibliotheek ondergebracht. De boeken zijn geordend volgens het reeds beschreven kleurensysteem. In eenzelfde vakgroep wordt verschil gemaakt tusschen de vakken, doordat een horizontale gekleurde band van 1 cm breed voor elk vak op een andere hoogte is aangebracht op de ruggen van de boeken. Een stel zwarte horizontale lijnen, dun en dik maakt een decimale indeeling van elk vak mogelijk, zoodat het onmiddellijk te zien is als een boek, of zelfs dun boekje, bij ongeluk bij een verkeerd vak, of wel bij een verkeerde rubriek van het vak is weggezet. Dit is vooral voor ons van belang, omdat de kinderen zelf de boeken mogen weghalen en weer terugzetten.

„Rubriekplankjes" met scharnierende „vlaggetjes"