Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alle voorwerpen kleiner en kleiner worden. Eerst worden de voorwerpen om ons heen „verschwindend klein", zooals de Duitschers dat noemen. Dan de huizen, daarna ons dorp of onze stad. Vervolgens onze provincie, ja ons heele land. En vóór we het weten is de aarde aan het inkrimpen van een groote bal tot een knikker, een zandkorrel. Zoo zinkt alles op zijn beurt weg als een oneindig klem nietigheidje in het geweldige heelal. De zon verdwijnt, maar de bolvormige sterrenhoop waarvan hij deel uitmaakt, heeft nog te teekenen dimensies. Maar het duurt niet lang of ook de bolvormige sterrenhoop ondergaat hetzelfde lot als de werelden waaruit hij bestaat. Ook hij verdwijnt. Eindelijk blijft nog Einsteins heelai over en de „straal" ervan is nog waard om te teekenen, maar bij de volgende sprong is ook die tot 710 van zijn lengte ingekrompen ... Het is een proces dat ons verbijstert, of wel we worden er stil van, als wij ons even trachten te realiseeren hoe geweldig het geheel is waarin wij zijn opgenomen en hoe klein en eerbiedig wij moeten staan in het onbegrepen Al.

Wat nu de uitvoering van het genoemde project betreft, wil ik hier eenige getallen geven, zoodat iemand die er interesse voor heeft gemakkelijker zulke teekeningen maken kan, misschien met een groepje leerlingen. *) Men zal merken, dat het zeer de moeite loont. Tevens voeg ik de namen bij, die ik aan de verschillende schalen gegeven heb om ze meer concreet te maken voor de

*) Ik adviseer elke teekening te maken 50 cm in het vierkant de ingeschreven cirkel in het vierkant te teekenen en de 4 hoeken zwart te maken.