Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeilijke tijden het onderwijs te verbeteren ... Ik heb de vaste overtuiging, dat wij de moeilijkheid kunnen oplossen: Want niet alleen, dat die groote hoeveelheid arbeidskracht van de kinderen als nieuwe economische faktor in het geding komt, maar tegelijkertijd is al dat reëele productieve werk, is al die handenarbeid op zich zelf reeds een verbetering van het onderwijs, zooals hoe langer hoe meer algemeen wordt ingezien. Wij „slaan dus / twee vliegen in één klap" of, om het andere beeld te gebruiken: „het mes snijdt aan twee kanten."

En de kracht van dit pleidooi ligt hierin, dat het niet maar een theoretisch plan is, een luchtkasteel, een hersenschim, maar dat wij na bijna 9 jaar ervaring de werken organisatiewijze hébben, tot in kleine onderdeden uitgewerkt; dat wij weten wat op dit gebied te bereiken is; dat de Kindergemeenschap er al is!

Maar ... wil het grootere project tot stand komen, zal een complex van 10 paviljoenen over eenige jaren zich zelf bewijzen, dan hebben wij hulp noodig. Tot nog toe is de kleine plaatselijke kring van vrienden en kennissen, die het werk gedragen heeft, in staat geweest, zonder een beroep te doen op belangstellenden in ruimer kring, voort te gaan.

Nu echter moeten allen, die het belang beseffen van het streven naar de vorming van een Kindergemeenschap meehelpen.

Er staat veel op het spel: Als het plan slaagt, kunnen de gevolgen zeer groot zijn: het zou elders worden nagevolgd, *) want overal is het probleem van opvoeding

*) Reeds nu zijn er ernstige plannen in een onzer groote steden om daar gelijksoortig werk op te zetten en wordt de mogelijkheid overwogen, dat degene die het leiden zal gerui-