Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wederom de besten tot overgave dwong?" Ik weet daar niet beter op te antwoorden, dan met een waarheid, welke al te zeer voor de hand ligt en die al te simplistisch üjkt, maar die niettemin de eenige oplossing van dit probleem inhoudt: Arthur van Schendel, op wiens geest de tijd geen vat heeft, bleef zelf jong; is nu, de zestig gepasseerd, nog onverwoestbaar jong. Hij heeft zoo juist een reeks van vijftig verhalen, die den titel draagt van „Herinneringen van een Domme Jongen" voltooid, waarin, bont en bout, de schelste contrasten elkaar afwisselen, waar we teedere gedichten in proza naast burleske parabelen in vinden; — en het is weer een heerüjk jong boek geworden, overborrelend van jeugd, dartel en wijs tegelijk. „Maar waar steekt dan het geheim van die onvergankelijke jeugd in?" dringt de nieuwsgierigheid aan. Wij verouderen (en tegenwoordig sneller dan ooit) omdat wij ons ten offer brengen aan de actualiteit. Wij gaan óp in een warrelend bestaan, dat ons de afleiding geeft,

Sluiten