Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of vief wordt voorgezet. In Bellevue sliep ik in een kamer, naast die waar „De Waterman" ontstond. Soms, in het holst van den nacht, half ontwakend, hoorde ik dan het verschuiven van den aschbak, het afstrijken van een lucifer, of het bijslijpen van punten...

Want het materieele werk geschiedt op kleine stukjes papier, met een scherp gepunt podood. De letters zien er nauwkeurig en gaaf, aETgegraveerd uit, maar ze zijn zoo klein, dat vöor het lezen de schrijver zelf niet zelden zijn toevlucht tot een vergrootglas moet nemen. Is de eerste versie met een ongeloofeüjke gehjkmatigheid voltooid, begint het copieeren, in inkt en veel grooter, met het oog op de zetterij. Al overschrijvende verbetert Van Schendel wel eens hier en daar een wending, vervangt hij wel eens een woord door een ander, dat hem beter voldoet; maar het blijft altijd bij kleinigheden en men kan zeggen, dat deze boeken, voorzooverre het hun zichtbare verschijning betreft, „aus einem Gusz" verwezenlijkt zijn.

Sluiten