Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat ze volkomen zuiver en echt zijn, verhoogen slechts den geur. Ten slotte geeft de taal, die telkens kleine bewijzen van onzekerheid levert, toch reeds den indruk van iets bijzonders en de uitdrukking van een nieuwe persoonlijkheid te zijn. Men moet er zich indenken, hoe dit boekje, met zijn middeleeuwsch decor, zijn verheven ideeënspel, zijn poëtisch Nederlandsen midden in de naturalistische periode van onze litteratuur uitkwam! Men leefde en schreef bij de gratie van Emile Zola.

Herman Robbers, Johan de Meester, Gerard van Hulzen werden door lezers en beoordeelaars als auteurs van belang aanvaard. Lodewijk van Deijssel had zich opgeworpen als de profeet van deze kunstrichting, welke het toenmalige denken en werken beïnvloedde en waar wij nu nog, in de courante leestrommelbelletrie de nawerking van bespeuren. „Drogon" was ineens iets geheel anders. Een boek met tekorten, een boek met zichtbare feilen, een boek dat duidelijk

v

Sluiten