is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven in de concentratie-kampen van Sovjet-Rusland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vroegere geestelijken en officieren; de eerstgenoemden werden verbannen omdat dit de meest gemakkelijke manier is, ze uit te roeien. Dan is er nog een speciale groep van handelaars, en m t algemeen personen, die er door da Ogpu van verdacht werden in 't bezit te zijn van buitenlandsche specie of andere waarden. Van deze personen vroeg de Ogpu slechts één ding: de betaling van een vastgestelde som in geld of andere waarde als een vrijwillige bijdrage voor het 5 jaarsplan. Zij die het opgegeven bedrag niet konden betalen, zond de Ogpu na lange hechtenis en strenge behandeling naar de concentratiekampen. Zij werden beschuldigd op grond van art. 59 Sectie 12, van „verboden speculatie in papieren geld" en zij werden verbannen voor niet minder dan 5 jaren. Misdadigers, dat zijn de gevangenen die een werkelijk misdrijf begingen, zijn er niet meer dan 10%> in elk kamp; onder hen vindt men de beroepsroovers, verstokte dieven, schriftvervalschers en bedriegers. Zij wórden gewoonlijk verbannen bij gerechtelijk vonnis.

Alle daadwerkelijke misdadigers verkeeren m een bevoorrechte positie en in tegenstelling met de contra-revolutionnairen worden zij genoemd: „sociale naasten". Zij spelen, zooals we zullen zien, in het kamp een belangrijke rol. Het Concentratiekamp van Solovetsk.

In Rusland wordt dit kamp kortheidshalve „Uslon" genoemd, de eerste Russische letters yan den vollen naam: (Administratie der Solovetsk kampen voor speciale bestemming) of anders alleen „Slon" (het Russisch voor „olifant') omdat de afbeelding van een olifant als handelsmerk gebruikt wordt voor de goederen die daar in dwangarbeid vervaardigd worden. De woorden: „Voor speciale bestemming'' gebruikt in verband met Solovetsk kampen beteekenen eenvoudig de vernietiging van hen, die daarheen gezonden worden. De ambtenaren van het kamp maken hiervan tegenover de gevangenen geen geheim en lichten hen den eersten dag na aankomst hieromtrent reeds in, maar ook zonder dit, zijn allen er al zeer spoedig van overtuigd. In Mei 1930 besloot de