Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ROND KERSTMIS

wege. Men werkt in dien geest, wanneer men in een kribbe enkel die groote figuren plaatst, welke onmiddellijk met het dogma, het wondervolle geheim der Menschwording in betrekking staan. Men zal trachten op het gelaat en in de houding dier personen een groote bovennatuurlijke kracht en een in-God-verslonden vroomheid uit te drukken.

«Men moet bidden te midden der schoonheid », heeft Pius X van het Liturgisch gebed gezegd. De schoonheid der kribbe zal er een wezen van grooten stijl. De armoede van den Bethlehemschen stal worde slechts aangeduid, niet natuurgetrouw nagebootst. De gebaren der personen dienen edel, gematigd, eenvoudig te wezen.

De Liturgie is bij uitstek de godsvrucht der Kerk, van de groote door Christus gestichte gemeente. Daarom eischt zij overal gemeenschapskunst m. a. w. voorstellingen, die onder het bereik van het volk vallen. Individueele uitingen van moderne kunstenaars —■ voor het volk een gesloten boek — wijst de Liturgie van de hand.

Volgens onze bescheiden meening hooren Kerstkribben, in den geest der Liturgie opgevat en uitgevoerd, vooral in onze kerken thuis. De kerk is bij uitstek het bedehuis en een echte kribbe moet niet ons zoozeer verbazen of verrassen — ook mag zij ons niet verstrooien en afleiden — doch moet den biddende geloovige helpen om zijn gedachten beter op het verhevenste geheim der Menschwording te concentreeren en zijn liefde ervoor op te wekken.

***

Met de kribbe is tegenwoordig de Kerstboom nauw verbonden en deze verbinding wordt met 't jaar inniger.

Een schilderachtigen aanblik levert een Duitsche — en tegenwoordig ook menige Hollandsche — marktplaats in de dagen vóór Kerstmis. Wel heeft de sneeuw straat en huizen onder een witte wade verborgen, doch in het midden

Sluiten