Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tero, kiu ci tie estis ankoraü la pli forta, la di-kreita, la nesklavigita prapatrino.

Inter la vulkano kaj la ebenajo, en profunda sulko kaj kasita de graciesvingigantaj bambuoj,serpentumislarivero. Kaj super cio ci estis la grandega sunarde brulanta cielo.

Sur la herbejo vagis aroj da bubaloj.Pezajjkvazaüpraaj bestoj, kiuj malrapide antaüenmovis siajn inertajn kotajn korpojn kaj levis la korneghavajn kapojn nur por duondorme rigardi al la fora bluo de la vulkano super la vaste vasta ebenajo varmega kaj sajne vibranta en la brula sunbrilo.

Inter la sundaj knaboj, kiuj pastis la bubalojn, ankaü estis Ruki. Li sidis, kiel la aliaj, sur la larga bubaldorso kaj liaj malhelaj mistere seriozaj okuloj reve rigardis nevide en la varmegan sunan tagon. Lia svelta bruneta korpo estis preskaü nuda. Li portis nur siritan eluzitan pantaloneton, kiu per tordita strio el arboselo estis ligita cirkaü lia talio, guste sub lia pufa rizventro. Liaj maldelikataj haroj sovage kaj abunde kreskis sur lia pinta kapo kaj pendis longtufe sur lia virago.

Tiel dorme-nedorme, dentante herbajon, li luligis pro la malrapida balancigo, laü kiu la bubalo sin antaüenmovis. Agrable varma estis la bubalkorpo, sur kiu la koto sekigis en grizajn bulojn kaj strekojn. Agrable varma estis lia propra korpo, kiu dorlotigis en la varmego. Liaj poroj estis large malfermitaj kaj svito fluetis sur lia nuda dorso. Ruki guis tiun bonfaron de la vivo; gi elastigis kaj sanigis lian korpon.

Kiu ne bone povas svitadi, trenas kun si pezan kaj malviglan korpon. Tion diris la Neneh de Ruki, lia maljuna avino.

Sluiten