Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nia bubalo mortis. Kaj mia patro estas malrica. Li eê ne havas savahon. Li estas caristo. Li bezonas bubalon por sia laboro. Kaj kiam mortis nia bubalo, la patro ne havis sufice da mono por aceti alian kaj tiam mia frato forvendis min al viro, kiu diris, ke li edzinigos min kaj donos al mi oron. Sed li ne edzinigis min kaj li ankaü ne donis al mi oron. Li kondukis min ci tien kaj mi ne scias, kie li nun estas. Kaj mi volas iri hejmen. Car mia Njonja ne scias, kie mi estas. Kaj mi ankoraü ne mangis".

§i ree ploris. Ruki observis sin. Si estis juna kaj bela. §i havis brunetan haüton belan kaj briletan, malgrandajn manojn, kies ungetoj estis rugaj kolorigitaj kaj si portis odorantan floron en sia granda harnodo.

„Cu la Tuan ne donis monon al vi?" demandis Ruki.

„Ne .. " flustris si, „tion tiu viro prenis.."

Ruki rememoris, ke li kunportis iom da frandajo. Li elposigis la kve-dodol kaj donis gin al la knabino. Senparole si akceptis kaj komends mangi.

§i ridetis al Ruki kaj demandis:

„Cu ankaü vi venas el Buitenzorg?"

Ruki responde ridetis.

„Ne", li diris, „mi venas el kampongo tre malproksima de ci tie. Ce la monto".

„Ankaü apud Buitenzorg estas montoj", si fiere diris, „du montoj: Gunung Salak kaj Gunung Gedeh".

Tio estigis pli da intimeco.

„Ni tarnen havas bubalon".

La knabino balancis la kapon, rigardis Ruki-n kaj demandis:

„Kio estas via nomo?"

„Ruki".

Kulio.

3

Sluiten