Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

enigis en sin!"

„Cu?!" ... rikanis la maristo, suprensovante siajn manikojn. Li ree klinis sin super la virinon.

„Diaml Silentu!" li kriis, „cu vi aüdas? Se ne, mi batos vin!"

La virino mordis kaj piedfrapis cirkaüen. La maristo kaptis sin per sia harnodo, iom levis sian kapon kaj pugnobatis sian vizagon, La virino laüte vekriis. Inter la viroj estigis movigo.

„Ne batu sin, Abang", ree parolis la javano; „lasu sin plori. Si forgesis sian infanon kaj nun la diablo logigis en sin. Pri tio si ja ne kulpas".

„Atentu nur viajn proprajn aferojn!" La madurano flankenpusis la javanon.

„Cu vi silentos ... aü ne?" Li piedfrapis la virinon. Si cesis vekrii kaj ploregis singulte.

„Cesu!" ordonis la maristo. Sian pugnon li tenis preta por bati. Kuntirigante, la virino silentigis. Kun kunsovitaj brovoj, minace antaüeniginte la fortikan kapon, li observis sin.

„Sidigu!"

Si levigis kaj ekkaüris.

„Fermu vian badjon! Vi ja estas tro maljuna por vidigi viajn nudajn mamojn".

Singene si cifis sian subveston kaj fermis sian badjon. Cirkaü si rikanis kelkaj viroj kaj ankaü la virinoj sekrete ridpepis, kasante la vizagon sub la slendang, car ridi mokaton estis por ili plezuro tiom granda, ke tio tute forigis la kompatemon.

„Ordigu viajn harojn!"

Per unu movo si ligis ilin en senpinglan nodon. La maristo enposigis la manojn. Li strecis sian largan brus-

Sluiten