Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V

Je la kvina en la ankoraü malluma mateno la tontong vekis la kuliojn el ilia profunda dormo. öemante kaj oscedante ili vekigis, strecis sin, gratis sin. Moskitoj kaj cimoj ilin pikis kaj mordis dum la nokto. Ce la puto aü kliniginte super lada ujo kun akvo, kelkaj lavis sin; aliaj nur gargaris la buson kaj alivestis sin el la sarongo en kalsonon. Poste, kiam ree sonis la tontong kaj ree forsonoris kun ciuj aliaj tontong, ondade sonantaj super la kampo, ili prenis la tjankol sur la sultrojn kaj malrapidis dormemaj kaj nevolontaj al sia laboro. Ili marsis po unu. Malhelaj siluetoj en la malluma tagigo. Super iliaj kapoj sur la griziganta cielo la steloj paligis kaj forigis en la kreskantan brilon ardigantan en la oriento.

Cirkaüe gis la fora fona arbarego ankoraü duone ka§ata de la laktoblankaj matenonebuloj, kiuj nube levigis de la tero al la cielo, estis la kampo farigonta la nova kulturejo. Senkolora, senviva ebenajo, kies vivintajoj ciuj estis pereigitaj, forbruligitaj kaj ruinigitaj: la majestaj arbegoj de la praarbaro, la dorna kano, la rampaj sufokaj parazitplantoj, la filikoj kaj muskoj, la negoblankaj kaj purpuraj orkideoj, kiuj iam tute kasitaj odoradis tie. Kaj ankaü la tuta bestaro: ciuj serpentoj, skorpioj, formikoj, skolopendroj. Jarmilojn ili svarmvivadis sur tiu arbara grundo en la malseka malluma tavolo el simaj putraj foli-kaj lignorestajoj, kie kun treega rapido la jus pereinta

Sluiten