Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Diaml" li ordonis, iom montrante sian cefecon, sed lia voco ne estis konvinka kaj la kelkfojaj rigardoj al la asististo montris saman apation, kian la vizagoj de la kulioj.

Infano komencis voci, poste ekploris laüte.

„Ss ... ss§ ... sss ..." la patrino time klopodis por cesigi, Apuda virino prenis la infanon, malfermis sian badjon kaj eknutris gin. Kontenta gi sucis el fremda mamo.

Laü monotona reguleco, la asististo ordone nomis la kuliojn. Humilaj, duonklinitaj ili venis antaü la tabion kaj akceptis la monon. Neniu esploris, kiom li ricevis; ili tutene sciis, kiom ili rajtas ricevi. Silente kaj kviete ili foriris al la logejaro, kien venis la malajoj kun frandajoj, vestajoj kaj monludiloj.

„Rukinah!"

„Saja".

La virino flanke de Karminah rapide ekstaris.

„Tri guldenojn tridek sep cendojn".

Si fingris la monon de la tablo, lasis fali kelkajn cendojn, kaj ridpepe kriis:

„Eh!... djato ... djato ... eh ... eh..."

Inter la virinoj estigis retenita ridado. La asististo balancis la kapon.

„Virinoj estas ciam konfuzitaj, cu?"

Rukinah ridis, la buson sub angulo de sia slendang. La infano kvazaüsage rigardis per grandaj velurecaj okuloj al la Tuan.

„Inacaro", flustris la java Mandur superule.

„Karminah!"

Silento.

„Karminah!!"

Sluiten