Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Iu virino puÊSis sin.

„Ajo ... vi!"

„Saja!" ektimis Karminah.

Ree ridis la virinoj. Singene si staris antaü la tablo. La asististo momenton observis sin. Si aspektis pura kaj beleta en senmakula sarongo bone faldita, kun larga multkolora rubando cirkaü la eta talio, gaje florumita badjo, sub kiu iomete desegnigis siaj delikataj sultroj kaj knabinaj mamoj. En sia harnodo si portis helrugan floron.

Kun mallevitaj okuloj si staris. Pro nerveco la sango vibrigis la kolokaveton. Si tenis la manetojn unu ce la alia, tiel ke nur la pintaj fingrekstremoj sin tu§is.

„Vi estas unu el la novaj kulioj, cu?"

„Saja Tuan". Gemspiro perfidis sian timon.

„Kio vi estis en Javo?"

„Mi estis ... babu ... de nederlanda sinjorino, Tuan".

„Hm ... kiu estas via kunulo?"

La virinoj kase pusis unu la alian kaj ridetis.

„Diaml! Bubalojü!" La voco de la asististo bruis super ili, kaj ili retenis ciun sonon.

„Kiu estas via kunulo?"

„Mi sekvas Marto-n ... Tuan ..

„Oh... Jen via mono ... Unu guldeno kvardek tri".

„Mi dankas, Tuan".

Sia delikata mano kun la rugigitaj ungetoj prenis la monon. Momenton la asististo postrigardis sin, vidis iri tra la gardeno la belan figuron, gracian pupeton irantan re|ine.

„Minah Duva!"

„Tri guldenojn dudek ok".

Sluiten