Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ili metis sian monon en unu el la kvadratoj aü sur linikrucigon.

Ili ludis gis tagigo.

Kaj gis tagigo kusis ce ili la mortinto.

Ce sia ejo Ruki klinis sin al la akvujo sub la tegmenteto. Li soifis.

„Ruki..

Flustra virinvoco.

Ne trinkinte, li levis la kapon kaj akre aüskultis.

„Ruki".

„Saima?"

Si ridpepis. Ruki pusmalfermis la malgrandan pordon. Car interne lumis lampo, plilumigis sub la tegmento tiel, ke li vidis sin.

„Kion vi deziras?" li grumblis malafable, hontante konfesi sian malgajnon.

„Nenion ..." si diris kaj ree ridpepis.

„Foriru!" li akratone kriis ... „iru al via kunulo, aü Êu vi ree estas ironta al la cinoj?"

„La cinoj bone pagas".

„Cu vi ne hontas, vi, sundanino, ce la cinoj, kiuj ja mangas porkajon?"

„Cu mi ne estas kontraktulino? Kial mi ne estu ce la êinoj? Ci tie ne estas Javo ... Ci tie la moroj alias".

„Sundel tjina", diris Ruki malestime. Si kolerigis pro la insulto.

„Jes, sundel tjina! ... Kion? ... Mi estu ciesulino ... La cinoj estas viroj muite pli bonaj ol vi, cu vi scias? ... Ili kondutas pli place al ni... Ili amas la virinon ... kaj ili pagas ... Oron ili pagas ... Sed vi, kontrakthundoj,

Sluiten