Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ekaüskultis. Ilin ligis la malamego kontraü alirasa viro deloganta iliajn inojn. Li donis Paidi-n al la patrino kaj prenis sian parang. Senbrue, kate, Nur steliris en la domon, prenis la unuavidatan tjankol, tiun de Ruki, kaj revenis eksteren.

Saima preterpasis la puton ce la placorando. La ombro sin sekvis. Momenton Ruki kaj Nur atendis. Poste sen ia signo, sen interkonsento, ili ekiris al la du figuroj. Sentono tuj sekvis ilin.

Saima kriis arogante: „Kion vi deziras? Tio ne estas via afero!

Ili ne respondis, sed iom poste sonis obtuza batado kaj kriado de la cino fusmalaje:

„Ampon, la! ... Tolong, la!!... Ampon, la!!!"

La kulioj alsvarmis formike el ciuj ejoj.

„Krojok! Krojokü Babi tjinaü!"

Hurlis iliaj vocoj. La silenta luna nokto plenigis de teruraj krudaj bestaj sonoj. En unu sekundo naskigis el la reva devoteco sovaga sangavido. Ili svingis siajn parang, tjankol aü lignajojn. Ili kriis, insultis kaj ridis freneze. La lamentado de la cino perdigis en la uragano de vocoj.

„Ajoü Krojokü Tjintjangü... Ni rekompencos la delogon de niaj virinojü"

Estigis en ili kruda frenezeco kaj furioza gojo. Nur batadis la cinon per la tenilo de la tjankol.

„Ajoü! Pukul!!!! Hantem!!!! Babi Tjina!!!!"

Serpentumante la cino kusis sur la tero, sirmante sian kapon per ambaü manoj. Kliniginte super li staris Nur kaj Sentono. Blinde, rabie Nur batadis, ne sciante kien, ebria pro murdemo, pro malamo. Ciom da retenita vengemo, ciom da subpremita rezistemo eksplodis kiel fluo de

Sluiten