Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

la gardeno. La krepuskon rompis la unua ruga matenlumo. La servisto forportis la lampon kaj estingis gin. Kun sulka frunto la asististo atendis la sciigon de la cefo. Lia rigardo restis momenton sur la tri kaürantoj, kiuj sidis kun senesprimaj tnienoj.

„Nu, Amat... Do, vi opinias, ke Ruki estas instigita fugi. Kiu faris tion?"

Amat ekrigardis malantaü sin. Tuj apud li sidis Nur. Lia fingro desegnis sur la sablo, sed sub la kvieteco de lia vizago lia atento strecigis. Amat sciis tion kaj prudente li diris:

„Eble iu, kiu timas, ke Ruki atestos kontraü li".

Nur rapide levis la kapon, tuj reklinante gin al la tero. f„Cu atesti? ... Pri kio atesti?"

Amat tusetis. Liaj kurbaj sultroj kaj klinita kapo esprimis submetigon.

„En nia logejaro ja iu cino estis murdata", li mallaüte diris.

„Ho, tiu afero!"

La asististo enpensigis. Rapide rigardis sin reciproke Nur kaj Amat. Vengo kaj malamo brulis en tiu interrigardo. En la kreskanta lumo pendis peza kaj rigida la silento, sub kiu bolis la sekreta interbatalo de du viroj: varma kova grundo, el kiu la murdo elkreskis senindulge kiel fanatika parazitajo.

K; „Cu Ruki scias, kiu estas la precipa kulpulo?" tf „Ruki eble scias".

„Cu la aliaj scias tion?"

r „Eble ankaü la aliaj scias tion".

["^„Kial do Ruki fugis?"

Momenton Amat hezite pripensis la demandon; poste kun iom da rideto li diris:

Sluiten