Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

puntajo ... Apenaü si rigardis al Virio; si parolis nur al Ruki.

„Mi dikigis ..." si diris, „mi ja naskis du infanojn, filinojn.

„Cu vi havas infanojn?" demandis Ruki.

„Jes ... Sed ili estas en Nederlando. Tuan Donk kunirigis ilin. Komence li ne volis havi infanojn. Se vi gravedigos, li ciam diris, mi sendos vin returne al la logejaro kaj vi povos tjankol-i. Mi ne volas havi brunhaütajn infanojn ... Tial li forsendis ankaü sian unuan mastrumistinon .., car si estis naskonta".

Karminah ridetis, alilokis kelkajn saketojn,

„Sed kion oni povas fari kontraü tio... se Alah donas infanon? Tuan tre kolerigis... Sed kiam ce la naskigo la infano montrigis bela knabino kun bele flaveta haüto kaj sama vizago kia de Tuan, li tamen ne estis tiom koléra. Li tre bone traktis min... Post du jaroj, — Tuan jam estis translokita al Tanah Bukit, — naskigis la dua ... ankaü knabino, kaj kiam li iris returne al Blankulio, ili jam estis grandaj. La pli aga estis, mi kredas, jam okjara. Li deziris kunirigi ilin. Tie estas pli bone por ili. Multaj lernejoj estas tie. Ili povas lerni, ili eble klerigos, eble edzinigos al blankuloj".

Si momenton silentis, ludante per la ventumilo. Foren iris sia pensado sub la glata senesprima vizago. Sed si ridetis kaj kviete diris:

„Se ili restus ce mi, ili ja farigus nur kamponginfanoj... Cu vi ne eksidos por fumi cigaredon?"

Si montris al la malgranda ligna benko flanke de la budo. Ruki eksidis kun unu kruro sub si kaj komencis fumi cigaredon. Virio restis staranta iom aparte, iom singene, iom nevole.

Sluiten