Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Europa slaagden hij en zijn aanhangers er niet in, een verbond van arbeiders en kleinburgers tegen het kapitalisme tot stand te brengen, omdat er tussen de wereldschouwing van het Leninisme en die van de Europese „kleinburgers” geen punten van overeenkomst zijn, zolang het Leninisme zijn eigen kern, het arbeidersmarxisme, openlijk naar voren wil brengen en ongerept wil bewaren. Eerst veel later, in onze tijd, in de periode van het Volksfront, zou het, tot Stalinisme geworden Leninisme, zoveel concessies aan de ideologie van het kleinburgerdom (dat men tevoren „sociaal-fascisme” had gescholden) doen, dat een samenwerking met een deel der kleinburgers, althans in één land, Frankrijk, mogelijk bleek. En ook thans is dit bondgenootschap meer een gemeenschappelijke vergissing en verwarring, dan een samenwerking. Tussen kleinburger en proletariër is slechts één vorm van geestelijke gemeenschap mogelijk, nl. dat de proletariër de cultuur der kleinburgers aanvaardt.Het omgekeerde is onmogelijk. De kleinburger moge materieel beneden het peil van den armsten proletariër zinken, hij zal nimmer, zolang hij nog enige geestelijke weerstand heeft, de proletarische levensopvattingen aanvaarden. Ze wekken zijn weerzin op, ze hebben geen enkele aantrekkingskracht op hem, omdat ze diep beneden hem liggen.

Tussen kleinburger en kapitalist bestaan wel grote materiële verschillen, doch er is een stevige en brede ondergrond van cultuurgemeenschap. Het typisch kapitalistische van meedogenloze roofzucht en het willen leven op kosten der gemeenschap, wekt wel de afkeer van den kleinburger op, maar zelfs hierin voelt hij nog een soort verwantschap: individualisme, onafhankelijkheidszin, lust tot gewaagde ondernemingen. En verder ziet hij het kapitalisme als een uitwas, ontstaan doordat geen hogere macht de kapitalisten binnen de perken hield. Die hogere macht is de Staat. En de grote verwarring in de maatschappij komt doordat de kapitalisten zich meester hebben gemaakt van de Staat en die voor hun persoonlijke belangen gebruiken. Men moet deze toestand beëindigen, de staat doen besturen door behoorüjke mensen, die de belangen van het gehele volk behartigen—en de macht van het kapitalisme is gebroken. Wie niet gehoorzaamt aan het staatsgezag wordt vernietigd, hij moge dan milliardair zijn of dagloner. En de „Marxisten” die de staat willen gebruiken uitsluitend ten behoeve van de handarbeiders en ter vernietiging van de kleinburgers, moeten dus ook vernietigd worden. En wel het allereerst, want zij vormen

Sluiten