Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden zijn, waar een „verstandig” mens om grijnst. En men kan zulke verstandige mensen alleen de verzekering geven, dat er nu eenmaal dingen zijn, die zich buiten hun gezichtskring afspelen en die beslist zullen worden, zonder dat hun slimmigheden van enige uitwerking op die beslissing zullen zijn. Want zelfs als het in werkelijkheid gaat om de „boter”, zelfs dan is voor de verdediging ervan het „kanon” nodig, dat voor de slimmelingen alleen maar bespottelijk en voor de slappelingen alleen maar huiveringwekkend is.

Ook de fascisten zien de kanonnen alleen maar als middel. Het doel is de wereldheerschappij, want iedere idee, iedere wereldbeschouwing die werkelijk ernstig genomen wordt, stelt zich met niet minder tevreden. Waar die drang naar wereldheerschappij ontbreekt, daar hebben we te maken met mensen, die of in ’t geheel geen ideeën bezitten, of ideeën van minderwaardige kwaliteit, óf tenslotte, een idee te groot voor hun eigen geringe capaciteiten.

Wij nemen het fascisme ernstig, ondat het dit verlangen naar wereldheerschappij, dit imperialisme, in zo sterke mate bezit en op z’n aanhangers weet over te dragen. Wie dit verlangen niet heeft, komt niet in aanmerking als tegenstander van het fascisme. Hij is op z’n best een begaafd tegensputteraar, die eerbiedwaardige, maar uitgeputte tradities vertegenwoordigt. Hij is op z’n ergst een mens wiens levensplan beneden de grootse barbaarsheid van het fascisme ligt. Wat nodig is, om het fascisme te weerstaan, dat is een imperialisme dat op een hoger plan ligt dan het fascistische. Wij zijn zo vrij het een „Cultuur-imperialisme” te noemen,

Nu is het fascisme zelf ook een cultuur, maar zoals we reeds lieten zien, een cultuur zonder andere ondergrond dan een kunstmatige en vulgaire mythe, de vitalistische mythe. Het valt bovendien niet te ontkennen, dat een groot deel van de tegenstanders van het fascisme, géén andere ondergrond heeft als deze vitalistische mythe. De groei van het fascisme is mogelijk geworden, doordat de dijken, die in de 17e, 18e en 19e eeuw door het rationalisme tegen de menselijke driftnatuur zijn opgeworpen, reeds tientallen jaren lang, onophoudelijk werden aangetast door mensen die, of ze zich nu gelovigen of ongelovigen, pacifisten of miktairisten noemden, altijd weer, „de tijd” ervan beschuldigden te „verstandelijk” te zijn — terwijl die tijd waarlijk geen overmaat van verstan-

Sluiten