Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een kracht als de electriciteit, waarvoor slechts de passende politieke machine behoeft te worden uitgevonden om haar op de menselijke verhoudingen te kunnen toepassen met revolutionnair effect”, vervolgt hij: „Er behoeft slechts een passende politieke organisatie voor te worden uitgevonden! Die taak is de taak van onze generatie ... Daarom doen wij een beroep op alle mensen, die in het publieke leven staan in onze gebouwen van wetenschap, studenten en professoren, in onze zakenwereld, in de wereld der arbeidersbeweging en in de Kerk, om een politieke en economische machine uit te vinden, waarmee de geest van Christus, de geest van het Koninkrijk in de menselijke verhoudingen tot uitdrukking kan worden gebracht.” x)

Ik citeer Jones, omdat hij ongetwijfeld een mens met nobele bedoelingen is, wiens Christendom men niet mag gelijkstellen met dat van de „politieke Christenen”, die wij in Holland zo goed kennen, en wier soortgenoten in Oostenrijk, Portugal en FrancoSpanje overduidelijk hebben bewezen, dat zij „Christus” zeggen en „kapitalisme” bedoelen. Welnu, wat kan deze oprechte Christen, Stanley Jones, anders doen, dan een aansporing richten tot de intellectuelen en half-intellectuelen, om zich in de politiek te begeven, een politiek te maken?

Hoe die politiek moet zijn, daarop geeft het Christendom dus geen antwoord; dat antwoord zullen wij zelf moeten geven. Wat is dan de zin van het Christendom in die politiek? Jones meent: het zegt ons hoe „de geest” van die politiek moet zijn. Maar wat is die geest? Rechtvaardigheid? Men zou het kunnen beredeneren, en vele Christenen zullen uitroepen: rechtvaardigheid is niet voldoende, er moet „liefde” zijn. Maar als wij, ook met wat minder tevreden, omdat we nu eenmaal gematigden zijn, vragen om wat „verdraagzaamheid”, dan merken we dat de Christelijke Liefde zo totalitair is, dat ze geen andere opvattingen naast zich duldt, en dus een wereld wil maken waarin geen verdraagzaamheid nodig is, omdat er geen verscheidenheid meer zal zijn, doch alleen maar één kijk, op de dingen, één geloof, één godsdienst. Het behoeft, na alles wat wij over cultuur en mythe schreven, geen betoog, dat wij een dergelijke simplistische cultuuropvatting niet kunnen delen. Wij bepalen ons dus tot het registreren van de erkenning dat „een politiek” nodig is, dat het Christendom er geen

i) Stanley Jones: Aan ons de beslissing, blz. 206/207.

Sluiten