Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van bekwaamheid, Ridders die niet alleen durven te vechten en kunnen vechten, maar ook weten waarvoor ze vechten — niet meer voor schone dames en heilige schotels, maar voor het rijk der cultuur. Ridderlijkheid is hier het juiste woord, omdat het misbruik van krachten en zelfverheffing uitsluit, bescherming der zwakken en in noodverkerenden insluit.

Het fascisme, ofschoon het de mond vol heeft van „eer”, en ofschoon het veel over „adel” en „ridderschap” spreekt, heeft geen spoor van ridderlijkheid in zich, het is alleen ridderlijk in de ogen van degenen die niet weten dat de moderne benaming voor „roofridder”, „gangster” is. Het fascisme is een gangsterisme, met middeleeuwse, of oud-Romeinse, of oud-Germaanse tierelantijntjes. Het typische van het fascisme is z’n onridderlijke en antiridderlijke wreedheid.

Iedere edelmoedigheid, ieder ridderlijk gebaar is het fascisme vreemd. En juist in een leer die de waarde van het gevoel onophoudelijk naar voren schuift en die het gevoel boven alles plaatst, is het belangrijk dat ze geen enkel nobel gevoel, geen enkel zachter gevoel, alleen maar het gevoel der wreedheid weet te openbaren.

Verwonderlijk is dit niet, want alle edele en zachte gevoelens zijn tenslotte het resultaat van de cultuur en dus in laatste instantie van de rede.

Het irrationele is van nature wreed, omdat de natuur wreed is, voor wie haar van uit het standpunt der cultuur beoordelen. Vandaar dat een beroep op ridderlijkheid, vanzelfsprekend voortkomt uit een beweging die cultureel en dus ook rationeel is.

Ridderlijkheid, dat is de strijd tegen de wreedheid in de maatschappij, tegen de wreedheid van het fascisme in de eerste plaats, maar ook tegen de wreedheden die zouden bestaan in het verdrukken der minder begaafden, in het handhaven van de tyranme van honger en nood.

De strijd tegen het fascisme, dat een deel van z’n groeikracht te danken had aan honger en nood, een deel ook aan het bedreigen van bepaalde maatschappelijke groepen door de proletarische wreedheid, door de dictatuur van het proletariaat, is dus een strijd tegen alle soorten van wreedheid in de maatschappij, en daarom een strijd voor de cultuur, voor de ridderlijkheid.

Sluiten