Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de duur tot een sterke democratisering en socialisering van het hele openbare leven zou moeten leiden, wil men proberen tot een overeenstemming met het fascisme te komen. De politiek van Chamberlain en Flandin is veel meer gericht tegen de consequenties van het Rooseveltisme, waardoor zij internationaal hun souvereiniteit en nationaal hun machtsposities zouden verhezen, dan tegen het „bolsjewisme” dat ze, ter rechtvaardiging van hun verzet tegen een anti-fascistische politiek, als het gevaar aan de kim, dat aan het eind van de oorlog Europa zou bedreigen, telkens aanwijzen of suggereren. Immers terwijl ze het ene ogenblik dat bolsjewisme als gevaar aankondigen, beklagen ze zich het volgende ogenblik over de zwakte van Rusland, waardoor ze niet op dat land kunnen rekenen bij een eventuele oorlog met Duitsland. Het één sluit het ander uit.

Wat ze echter inderdaad vrezen is, dat na een nederlaag van Duitsland, de Verenigde Staten de onbetwistbare leiders van de wereld zullen zijn, en dat het dan niet meer gelukken zal, Rooseveltx) of diens opvolger te beletten, de wereld op democratische grondslag te ordenen, d.w.z. op een grondslag die het handhaven van de „souvereiniteit” der statenen de machtsposities der kapitalisten uitsluit. Dat is in 1918, tegen Wilson, nog gelukt, omdat Amerika nog te weinig bewust was van zijn taak, en omdat de Europese volksmassa’s nog te zeer in de ban waren van een negatief, extremistisch, socialisme, om een constructieve politiek op internationaal en nationaal gebied te kunnen ondersteunen. Maar waar Wilson faalde, zal Roosevelt slagen, omdat thans Amerika beseft, dat men, Europa aan zijn lot overlatend, een nieuwe chaos en een nieuwe gevarenhaard schept, en omdat de Europese massa’s door de fascistische bedreiging, een positief democratische wil tot energieke hervormingen hebben gekregen. De volksmassa’s in Europa zijn bereid, de leiding van een Rooseveltiaans Amerika te aanvaarden, dit begrijpen zelfs verstandige conservatieven als Eden en Churchill in Engeland. Maar de Chamberlains willen liever heel het vasteland van Europa aan Duitsland uitleveren, dan een oorlog te voeren, die toch ook een einde zou maken aan hun machtspositie—aan de machtspositie van een kliekje van kapitalisten en groot-grondbezitters en parasieten in Engeland. Evenwel hebben noch de Chamberlains, noch de Flandin-Daladiers

i) Overigens gaat Roosevelt in die kringen door voor „bolsjewiek”!

Sluiten