Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

democratische, die alle naties de machtspositie geeft, die ze door hun capaciteiten kunnen verwerven in de vreedzame wedijver. De fascistische staten zijn de staten, die weten, dat ze onder die omstandigheden een ondergeschikte positie zullen innemen en die nu, door gebruik van geweld, aan dit lot willen ontsnappen. Geen gevoel van macht, doch integendeel het gevoel van niet opgewassen te zijn tegen de vreedzame concurrentie van andere staten, drijft de fascistische landen tot hun houding.

Het fascistisch verzet tegen de vorming van de universele staat der Westerse beschaving, neemt dus de vorm aan van aanvalsoorlogen, die de fascistische staten in hun omgeving ontketenen. Daar waar de Westerse beschaving door een reeks van omstandigheden haar veerkracht verloren heeft, is het antwoord op die fascistische aanvallen, een angstig terugdeinzen. Dat voert dan veelal tot de conclusie, dat de gehele Westerse beschaving verloren is, of dat tenminste de liberale ontwikkelingsfaze dier beschaving afgesloten is. Noch het één, noch het ander is juist.

De Westerse beschaving zou evenmin verloren geacht kunnen worden, omdat Frankrijk en Engeland zouden ophouden haar leidende mogendheden te zijn, als ze verloren was, toen Portugal en Spanje en Holland ophielden leiding te geven, en hun plaats aan Frankrijk, Engeland en Oostenrijk moesten afstaan. Een beschaving is nooit dood, zolang ze zich uitbreidt en nieuwe gebieden koloniseert of oude gebieden van haar geest doordringt. De Westerse beschaving, die twee gehele werelddelen (Amerika en Australië) gekoloniseerd heeft en daar machtige, nog aan het begin van hun ontwikkeling staande, staten gesticht heeft; die bovendien grote oude gebieden als China en India tot nieuw leven heeft gebracht en daar nieuwe beschavingen (die men AngloChinees en Anglo-Indisch zou kunnen noemen) aan het vormen is, die beschaving is niet uitgeleefd, en ze is niet te vergelijken met het Romeinse rijk, dat reeds eeuwen vóór zijn ondergang een stagnerend en rottend gebied vormde. En het is, in die beschaving, het liberalisme, dat die nieuwe en oude gebieden in bezit genomen en bewerkt heeft, terwijl het fascisme en zijn nationalistische en militairistische voorlopers zich beperken tot gebieden, die nog nooit geheel bevrijd waren van de feodale restanten, en tot gebieden, die bekneld zitten tussen het nieuwe Westen (d.i. Amerika en z’n aanhangsels aan de overkant van de Atlantische

Sluiten