Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegelijkertijd steken in ijzergieterijen, tinmijnen en ondernemingen van boschcultuur, enz.

Aldus von Philipovich in 1913.

Sindsdien is deze ontwikkeling der dingen steeds verder gegaan. Zelfs de vrije beroepen, die het langst weerstand boden, loopen gevaar in de klasse te worden opgelost.

Quadragesimo Anno, deel III, constateert: dat sinds ,,Rerum Novarum" op het kapitaal steeds meer de nadruk is gevallen, dat het kapitaal steeds machtiger, ja allesbeheerschend is geworden. En in deel II sub V, beschrijft de Paus den huidigen toestand aldus: „De tegenwoordige maatschappij is opgebouwd juist op de tegenstelling der klassen." „Vraag en aanbod doen op de arbeidsmarkt twee klassen ontstaan, twee aan elkaar vijandige oorlogsfronten; en de arbeidsmarkt wordt het slagveld, waarop beide partijen met elkaar vechten in heeten strijd."

Zeer interessant is het, wat de commentator der Encycliek von Nell Breuning hierbij aanteekent:

„De individualistische geest heeft het individu los gemaakt uit zijn sociale verbindingen. God schiep den mensch als een persoonlijkheid, echter niet als een atomisch geïsoleerd individu wat zichzelf genoeg is, maar als een sociaal wezen door tallooze banden met zijn medemenschen verbonden. Éénmaal ontplooide zich dat sociale leven bloeiend en rijk in een menigte van hoogere en lagere gemeenschappen, die in levend contact met elkaar, als evenzoovele ledematen elkaar aanvullend, het organisme der maatschappij opbouwden. Allerlei ondergroepeeringen ontstaan door een innerlijken levenden band, die elkaar aanvulden, zooals de hand den voet aanvult. Maar de individualistische geest heeft al deze ondergroepeeringen zoo uit elkaar geslagen, dat er bijna niets meer is overgebleven dan

Sluiten