Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik me bijna schaam het aan mijn lezers voor te zetten. Maar het feit ligt er eenmaal, dat allerlei wazige, verwarde, onklare idee├źn en ondichterlijke beeldspraak de meest eenvoudige inzichten hebben vertroebeld. Men praat en schrijft maar over arbeid en arbeiders en uitvoerenden en leidinggevenden arbeid, zonder zich rekenschap te geven, dat rnen daar bijna niets mee zegt.

Arbeid is iets onbepaalds, en iets wat zelf onbepaald is, kan nooit iets anders bepalen; met een onbepaalden maat kun je niet meten. En dus het feit, dat iemand uitvoerenden of leidinggevenden arbeid verricht, kan op zichzelf geen maatstaf zijn voor iemands stand.

Als ik zeg, dat iemand arbeidt, dan weet nog niemand wat hij uitvoert. Om het bekende voorbeeld van mag. Doodkorte O.P. aan te halen: Er zit een meisje aan tafel. Ik vraag: wat doet ze? Antwoord: ze arbeidt. Nu weet ik nog niets. Wat doet ze? Handenarbeid. Nog weet ik niets. Lichte handenarbeid, en ze verdient er twee kwartjes per uur mee, en ze moet er nog een paar uur aan werken, en ze heeft er gruwelijk het land aan. Nu weet ik nog altijd niet wat ze doet. Wat doet ze? Ze breidt kousen. Ah! eindelijk ben ik er achter. Waarom? omdat ik nu het product van haar arbeid ken. Honderden dingen kan men over arbeid vertellen, zoolang het product van dien arbeid onbekend is, weten we niet, waar we het nu feitelijk over hebben. Ieder vermogen, iedere arbeid, iedere daad, iedere functie of beroep of professie wordt gespecificeerd, ontleent zijn waarde aan het product.

Het eerste dus wat stand of waardigheid of voornaamheid geeft, dat is het product wat iemand produceert; daardoor ook wordt hij voor de samenleving van hoogere of lagere waarde. Er zijn immers verschillende soorten van goederen. Er zijn louter-stoffelijke goederen; menschen, die deze produceeren, ontleenen daaraan hun

Sluiten