Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dienend leven en stervend toch onsterfelijk zijn. Als het water van een meer zijn ze, dat iederen hemel trouw weerspiegelt.

Ze zijn niets dan aarde of niets dan ziel.

Je weet, dat Filaret, als een goede mop, aan al zijn adellijke kennissen verteld heeft, dat zijn broer Modeste er heilig van overtuigd is, dat de moujik een ziel heeft?"

,,Je zegt, dat het zijn grootmoeder is," — op de moppigheid van den kwasterigen Filaret wenscht Stassow niet nader in te gaan, — ,,maar hebben we allen, zooals we hier zitten, niet zoo'n grootmoeder in de familie? Zijn we niet allen verwant aan het Russische volk, aan de ziel van het Russische volk? En is het niet de groote zonde van de Petersburgsche adelskliek, dat ze dit vergeten, waardoor ze wegzieken in verveling en in hun wansmaak vervuilen?"

Balakirew wist het beter:

"Het is de muziek. Die wil hem zijn ziel ontfutselen. God alleen — al geloof ik niet in Hem, — zal hem kunnen redden. Er zijn menschen, die hun ziel thuis laten, als ze achter hun piano zitten of hun pen over 't notenpapier laten snellen. Denk aan de lawaailamentaties van Rubinstein. Maar als de muziek een echo van de wereld wordt, als de wereld zich gewelfsgewijs om je heen sluit en alle klank wordt weerklank, dan dreigt het gevaar, dat je jezelf vergeet en

Sluiten