Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIV

1-^ e Russische taal, zilverig zingend of dansend op het felle rhythme van den hartstocht, is Moussorgsky's eerste openbaring in muziek van het Russische volk. Hij luistert naar het kinderlijk lallen van den dorpsgek en het kijven van de dorpsschoone, die genoeg heeft van haar ouden kerel, dien ouden bok, haar opgedrongen tegen wil en wensch.

Op het land geniet hij van het in de taal spontaan opfonteinende, Russische volksleven.

En al luisterend naar de echo veler vroolijke of booze of schalksche stemmen in zichzelf, schept hij zijn liederen.

„Ach, waarom toch, zeg, meisjelief,

Ben je zoo treurig en zoo heel alleen?

Je spreekt geen enkel woord, kijkt maar Den weg langs, diep zuchtend en je oogjes Moe starend? Heeft je liefste zich Van je afgewend? Stierf de gloed,

Die heet hem brandde in 't hart?

Heeft hij, ondankbaar, j' al vergeten?

Is bitter leed nu der liefde loon?

Sluiten