Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Neen, mijn liefste vergat me niet.

En niet daarom breekt mij bijna 't hart,

Maar dat we afscheid moesten nemen Doet me zoo pijn, heel diep van binnen; Dat mijn liefste zoo ver weg moest En dat w' elkaar, — wie weet het? —

Wellicht nooit meer wederzien."

Een zacht golvende melodie draagt dezen keer en we derkeer van weemoed.

„Sterretje, waar ben je gebleven, schitterding,

Heeft de zwarte wolk je verborgen, je verstopt?

Meisje, waar ben je gebleven? Waar ben je toch? Heb je je liefste verlaten, je liefste, die naar je

(verlangt?

Een zwarte wolk dekte het sterretje toe.

Onder 'n zwarte zerk rust 't meisje sinds lang."

Sluiten