Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XVIII

M oussorgsky gaat zijns weegs. Niet star en eigenzinnig, maar gestaag en onvermoeid.

Balakirew ziet het niet graag, dat zijn leerling zich steeds vrijer, zich steeds meer zichzélf voelt.

,,Bij deze gelegenheid," noteert Korssakow in zijn kroniek, „zou ik willen opmerken, dat Balakirew en Cui in de zestiger jaren Moussorgsky, ofschoon ze hem zeer na stonden en oprecht van hem hielden, toch een beetje vanuit de hoogte behandelden en, ongeacht zijn onbetwistbaar talent, weinig van hem verwachtten. Het scheen hun, dat hem een of ander mankeerde. Hij behoefde in hun oogen heel bijzonder leiding en toezicht. Balakirew zeide vaak van meening te zijn, dat Moussorgsky „geen verstand had," of dat „zijn hersens zwak waren"."

En op een dag, — Moussorgsky is weêr bij zijn vrienden in Moskou, — ontvangt Balakirew van zijn vermeend zwakzinnigen vriend den volgenden brief: „Wat de omstandigheid aanbelangt, dat ik klaarblij-

Sluiten