Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem zoo werkelijk, dat hij pen en papier nam en het regelrechte plan tot een opera op schrift stelde. Tafereel na tafereel kwam hem zoo duidelijk voor den geest, dat het was, of hij reeds een opvoering van zijn opera bijwoonde, voor er nog een noot van gereed was. Hij ziet het volk, dat in den grond geen ander volk dan het Russische volk zijn kan, en hoe het gaat en staat, zingt, spreekt, mort en schreeuwt. Hij bekommert zich om het landschap, om het licht, om alles, wat de werkelijkheid werkelijk maakt. Hij schrijft reeds tooneelaanwijzingen:

„Een gloeiend heete, zwoele avond, die onweer belooft."

„Getroffen door de schoonheid en vastberadenheid van Salambo, blijft het volk in groote bevangenheid achter."

Jaren werkt Moussorgsky aan zijn opera, maar verder dan eenige fragmenten vordert het werk niet. Met de woorden: ,,Ein schönes Karthago ware das geworden" sluit hij het Salambo-dossier.

Sluiten