Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Lieve Sawischna.

Aanminnig duifje,

Ik ben 't wel niet waard,

Maar sluit m' in 't hart,

Die zoo eenzaam ben En verlaten.

Hoe ik je min,

Kan ik niet zeggen,

Lieve Sawischna,

Dochter van Iwan,

Geloof het of niet."

En dit is het geheim van Moussorgsky's kunst, dat hij is, wat hij zingt. Hij trekt de ziel van zijn sujetten aan. Hij kleedt zich in hun leed. Hij tooit zich met hun vreugde. Hij leeft buiten zichzelf in anderer werkelijkheid. En zoo kon een vertolkster zijner liederen later schrijven:

„Als ik dit lied ( —,,Mooie Sawischna" —) zong, meende ik altijd de tolk van Moussorgsky's gevoelens, als componist, te zijn. Ik dacht daarbij aan Moussorgsky zelf, aan zijn leven, vol ontberingen, aan zijn eenzaamheid, zijn vurige menschenliefde. En dit alles bracht me in de passende stemming. Altijd leek het me, dat hij zelf de „man Gods" was, wiens diepe liefde voor de menschheid, voor wie hij alleen nog leefde, onbeantwoord bleef en nauwelijks iemand wer-

Sluiten