Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kelijk vermocht te ontroeren. Ik werd steeds voor deze voordrachtswijze beloond. Ik heb dat lied nooit gezongen zonder de zekerheid, het publiek diep ontroerd te hebben, het publiek, dat natuurlijk zelf niet vermoedde, dat het in dit geval zelf de rol van de „mooie Sawischna" speelde."

Moussorgsky ontdekte de werkelijkheid en gaf haar een stem.

Zooals hij, als kind, de ruimte klinken deed door zijn parmantige stappen, zoo deed hij, als musicus, de werkelijkheid van het Russische volksleven klinken door zijn muziek.

Dostoïewsky, zijn broeder-in-het-woord, wist het licht, het wonderlijk de schaduwen doorzevende licht te speuren in het diepste donker.

Moussorgsky verstond de muziek van het dood- en stom-gezwegen volk.

Zijn liederen, als ,,Hopak", „de Weesjongen", „de Seminarist", „de Straatjongen", „de Geitebok", zijn even zoovele stemmen in het donker.

En zie! die stemmen maken de duisternis licht. De moujik heeft een ziel. De massa, het volk, is niet grijs en grauw.

Maar Cui begrijpt dat niet en Rimsky-Korssakow vindt, dat er veel „niet klopt". Borodin zit in teveel comité's om zich nog veel met muziek in te kunnen laten.

Sluiten