Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Moussorgsky herinner ik me," schrijft mevrouw Warwara Dmitriewna Komarowa, ,,van toen ik zeven jaar was. Beter gezegd: ik was zeven jaar, toen ik zijn verschijnen in ons huis bewust begon op te merken, want hij was waarschijnlijk reeds vroeger bij mijn ouders geweest, doch daarvan heb ik me toen geen rekenschap gegeven. Doch daar ineens trad hij den kring van ons kinderlijk leven binnen, als „Moussorjanin zooals de grooten hem noemden, en zooals ook wij, kinderen, in de meening, dat dit zijn eigenlijke naam was, hem begonnen te noemen. Hij was dikwijls bij ons in de stad en ook in ons landhuisje in Samanilowka bij Pargolowo. Daar hij heel natuurlijk en gewoon was, (— zijn vrienden zouden hem later verwijten, dat hij zich aanstelde, —) en zich nooit van die valsche gekunstelde uitdrukkingswijze bediende, welke volwassenen vaak tegenover kinderen plegen aan te wenden, vatten we niet alleen spoedig een groote genegenheid voor hem op, maar beschouwden hem bijna, als een van de onzen. Ik en mijn zuster Sina waren er bijzonder over verbaasd, dat hij ons, als hij ons groette, steeds, als bij volwassen dames, de hand kuste met de woorden: ,,Goeden dag, bojarenjoffer , — dit scheen ons even onwaarschijnlijk, als leuk en grappig. We praatten met hem zonder verlegenheid, als met een leeftijdgenoot. Ook mijn broers kenden geen schuwheid, als hij er was en vertelden

Sluiten