Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en toch een verouderde, ziekelijke figuur. De steeds vaker troost, vergeten en inspiratie in alcohol zoekende, zijn ongeluk tegemoet snellende, rampzalige Moussorgsky.

De vleugel met de brandende kaarsen staat open. En plots houdt het lachen, door Gorbounows verhalen gewekt, op en Moussorgsky zit aan den vleugel. Zacht weerklinken de accoorden van een door ons nog nooit gehoorde melodie ... en in een oogwenk staat Leonowa naast hem. En nu weerklinkt het teedere, aangrijpende lied:

,,Er schwimmt, er schwimmt, der weisse Schwan, Ladu, ladü, der weisse Schwan.

Er schwimmt, er schwimmt mit den Schwanenjungen, Ladu, ladü, mit den Schwanenjungen.

Verkündet den Ruhm des weissen Schwans,

Ladu, ladü, des weissen Schwans."

Op dit lied volgden spoedig andere deelen uit het grootste en laatste werk van Moussorgsky: „Chowanschtschina". Op eens zweeg Leonowa. Het was haar niet mogelijk, Moussorgsky's spel te volgen. — Hij speelde en schiep tegelijkertijd.

Allen woonden wij nagenoeg ademloos die uitingen

Sluiten