Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

glimlachje. Doch hij reikte zijn gastheer zoo beslist de hand ten afscheid, dat deze het niet waagde zijn uitnoodiging te herhalen.

En Moussorgsky verliet, als eerste, het huis. Ook na zijn heengaan kon niemand ertoe komen een woord ter beoordeeling te spreken."

De jonge militair, A. van Leontjew, die dezen avond heeft bijgewoond en later zijn indrukken met bovenstaande woorden zal weergeven, blijft nog lang in het geestig gezelschap van Gorbounow, de altzangeres, den vriendelijken baron en de anderen napraten. En als het een uur verder is, is hij Moussorgsky vergeten. En Modeste zit intusschen aan een tafel in het restaurant ,,Malyj Jarosslawez" en noemt den waard „vadertje", zingt hem de laatste fragmenten uit zijn ,,Chowanschtschina" voor. En het eindigt daarmee, dat ze samen heele tooneelen uit deze opera opvoeren in diepen ernst en voor een ademloos publiek van stamgasten.

Eerst tegen den morgen als hij alleen achter zijn tafeltje en met een heel zwaar hoofd in zijn handen is achtergebleven, denkt hij aan weggaan.

De waard is nog wakker en telt streepjes . . .

Sluiten