Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XUI

TT

X let is tien uur.

Mevrouw Schestakowa laat haar handwerkje in den schoot rusten.

Tien uur. —

Het is nog niet zoo lang geleden, dat het gezellig druk was in haar huis, dat Rimsky-Korssakow er kwam en Borodin en Cui en Stassow en Moussorgsky. Als Rimsky-Korssakow op den vleugel speelde, zat Modeste dicht bij hem, luisterend met hoog opgetrokken wenkbrauwen en gaf zijn oordeel nog voor de laatste noot verklonken was. En dat oordeel was vaak niet malsch, waarop Korssakow woest opsprong om met groote stappen in de kamer op en neer te loopen. En kalm en met een komiek air van waardigheid ging Moussorgsky dan aan den vleugel zitten en speelde en trok zich blijkbaar niets aan van den vele feilen vindenden vriend.

En later op den avond kwamen ze allemaal bij haar zitten en spraken over Glinka en de Russische muziek. En dan, zoo tegen tien uur, als ze haar handwerkje, — als nu, — liet rusten in haar schoot, keek Moussorgsky naar de klok en naar haar rustende haakpennen.

Sluiten