Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gen: „Zie, hier ben ik." Hij is in donker en stilte verdwenen. Maar eerst door die stemmen wordt zijn dood volkomen.

Doch daar begint, heel in de verte, een zachte muziek. „Vergeefs ..."

„Vergeefs. Het is je lot, te lijden,

Omdat je hart tot nog toe zweeg.

Er is geen weerkeer zonder scheiden, En zonder strijden geen triomf."

Geen weerkeer?

De muziek zwelt aan. De aarde zingt!

En hij herkent zijn muziek, de echo van zijn scheppend leven. De aarde zingt, wat hij haar afgeluisterd heeft. De zangers sterven, maar de zang blijft leven. De stemmen worden harder. En nu hoort hij dat, al praten ze ook over en door en langs hem heen, hij toch voor hen bestaat. Hij leeft in de krampachtigheid, waarmee ze trachten hem te verzwijgen en zijn muziek niet te hooren.

„Stroom vrij, stroom toch bitt're tranen!

Schrei vrij, schrei toch Christenziele,

Want de vijand komt dra En dan daalt duisternis neer Op ons vaderland.

Wee'

w«!.

Gij, arm, gij hong'rig volk."

Sluiten