Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Even wordt het geluid van een tikkende klok hoorbaar: „Je leeft nog. Je leeft nog. Je leeft nog." En dan komt de droom weêr opzetten met een stortvloed van beelden.

Een theater, dat hij niet kent.

Een eindelooze ketting van rijtuigen schuift schakel na schakel langs de poort.

Het regent ijs. Er ligt sneeuw. En er wordt op het weêr gescholden in alle talen.

Hij nadert in een plots invallend, duizel diep stilzwijgen.

In de vestibuul tocht het en hij voelt de gaten in zijn overjas.

Op de affiches leest hij, dat men twee opera's van Moussorgsky speelt: het Huwelijk, naar het bekende blijspel van Gogol, en de Jaarmarkt van Sorótschinzy, eveneens naar Gogol.

Hij heeft maar één gedachte: ,,En ik maakte ze niet af!"

De zaal is stampvol. In de loges zitten de boeren. De parterre ruischt van zijde, die gekreukt wordt en van onuitgesproken verontwaardiging.

Het scherm is al opgehaald, hoewel men nog beginnen moet.

De boeren brullen: „Broeder!" als hij binnenkomt en roffelen met hun laarzen, dat de verf van den zolder schilfert.

Sluiten