Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij leefde in de stilte en hoorde de wereld zingen. Hij leefde in de eenzaamheid en beminde alle menschen, als zijn vrienden.

Hij wilde goed zijn, een goed mensch zijn. Hij wilde allen het geluk toonen, te leven in de wereld, in de Russische wereld. Hij wilde dit leven, deze wereld vertalen in muziek, in klank.

En zoo behoort zijn muziek tot een andere ruimte,

een ruimere ruimte, — dan waarin we de welluidendheid van Mendelssohn's werk beluisteren en de geniale kleurenpracht bewonderen van het RimskyKorssakow-sche orkest.

Zijn muziek is de muziek van den luisteraar, van den luisteraar in eenzaamheid en stilte.

"Ik werk thans, schrijft hij in 1876 aan Stassow, ,,aan de menschelijke taal. Ik heb daarbij de door de taal geschapen melodie herkend en ben erin geslaagd het recitatief, als melodie, vorm te geven. Ik zou het een „zinvol gerechtvaardigde melodie" willen noemen. Het werk verschaft me veel genoegen. Misschien zal deze, lijnrecht tegenover de klassieke (zoozeer geliefde) vormen staande melodie toch eens door allen en ieder begrepen en verstaan worden. Ik zou het voor een verovering op het gebied van de kunst houden, als ik dat bereiken zou. En het moet bereikt worden ... "

Sluiten