Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat herinnering wordt, is méér en anders, dan wat slechts historie blijft.

De herinnering is de muziek van het leven, van het voorbije leven. In de herinnering wordt het tot harmonie.

En zoo staan ook in dit boek de dingen hier en daar op een andere plaats, dan ze gestaan zouden hebben in een historische verhandeling.

De perspectivische verteekening der herinnering, die jaren tot dagen en dagen tot jaren maakt en die door den tijd gescheiden gebeurtenissen gelijktijdig doet plaats hebben, treedt ook in dit werk hier en daar op. Het was ons echter om den mènsch en niet om zekeren Moussorgsky te doen, waarover men alles kan vinden in de een of andere encyclopedie. — ,,Wat dronk die man, hè! En zoo jong gestorven. Toch zielig ..."

Geen tranen voor Moussorgsky, maar begrip . . . We hebben in dit tot herinnering geworden leven van een musicus gespeurd naar de muziek, de innerlijke harmonie, — gestreefd naar een intens begrijpen. En zijn in gedachten den langen weg gegaan naar de laatste herberg, den langen weg, dien Moussorgsky zingende is gegaan, en tóch eenzaam; moedig en aarzelloos en toch een kind.

Maastricht, 1929-1935.

Sluiten