Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nou ja» • • • Nederland bestond toen ook nog niet.. •. dat was toen nog Holland-. •. en.... enne....”

„Enne, enne? Maar bergen zakken toch maar niet zo in de grond!”

„Nou, dat weet je nog zo net niet-... ze kommen d r soms wel uit, dus waarom zouën ze d’r niet inzakken?.... Daar heb je ’t meer Flevo, dat is nou toch óók weg....”

„Da’s nou de Zuiderzee!” zei Niek.

„Best boor.. •. nou, dan dejen ze ’t op een andere manier, maar in elk geval: op de Vierweege konnen ze weten, dat de ridder zou thuiskommen, dacht-ie.... En nou moeten jullie me niet telkens in de rede vallen, want dan kom ik in de war-. •.

„Nee, laat ’m nou vertellen!” zei Henk.

„Als ’t maar niet te laat wordt!”

„Op die manier wordt ’t zeker te laat....”

„President, je moet ze ’t woord afnemen!” vond de verteller. Maar Adriaan zei, dat ze van morgen niks van zijn presidentschap wouën weten, en dat hij d’r nou niks mee op had.. •. En van dat spookverhaal kwam toch niks terecht....!

„Nou, maar dat moet je dan maar ’s horen....”

„De ridder zag in de verte,” ging Gert voort, „dat er geen vlag op de toren stond, en dat alle gordijnen naar beneden waren, dus dacht hij al bij z’n eigen, d’r is zeker een doje,.... als ’t mijn vrouw maar niet is. En zijn hart begon meteen zo te bonzen, dat-ie van zelf wel begreep, dat ’t zo was.... En meteen gaf-ie zijn paard de sporen en ree hard naar ’t kasteel toe.

„Hij trok an de bel, en bleef wachten, wachten.. •. d’r kwam geen mens.... toe blies-ie op zijn trompet en eindelijk kwam er een oude dienaar uit ’t kleine poortje, dat jullie beneden gezien hebben.... en de ridder zei: zo, Hagard-. •. Hagard heette die ouwe — zo Hagard, wat laat je me lang wachten, jongen.... zeg me ’s gauw, wat er gebeurd is, want ik ben zo ongerust over mijn vrouw- ••• Ja, heer ridder, zei Hagard, d’r benne vreselijke dingen gebeurd. • * • Maar kom u eerst binnen, dan kunnen we Moor wat opborstelen, ’t arreme dier het ’t wél nodig. En wat uws vrouw

Sluiten