Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN GEVECHT OP LEVEN EN DOOD MET EEN

OCTOPUS.

Het bekende Bishop-Museum te Honoloeloe had eens een expeditie uitgezonden om ethnologische zeldzaamheden te zoeken; leider daarvan was Armstrong Sperry. Als terrein was uitgekozen de rotsachtige kust van een der vele koraal-eilandjes der Hawaïgroep.

Op zekere dag had Sperry met twee inboorlingen, beroemd als uitnemende parel-duikers, plaats genomen in een inlandse kanoe.

Manoe en Tetoea waren beiden prachtig en krachtig gebouwde natuur-athleten, die zich in en onder water lekkerder voelden dan op de vaste wal. Zij droegen de Hawaïaanse „pareu”, waarvoor wij inIndiëhetwoord,,slendang”gebruiken;dochdieeen uiterst primitieve lendendoek is, als een strakke gordel om het middel gewonden.

Die dag bracht men het grootste exemplaar huiswaarts van een octopus, dat ooit gevangen was.

Hoe deze vangst geschiedde, laten wij Sperry zelf vertellen.

* 4c *

Langzaam peddelden we naar het rif, terwijl ik voortdurend bezig was door de glazen diep-kijker de bonte zeebodem af te zoeken naar zeldzame vöorwerpen. Onze kanoe lag eindelijk stil in ongeveer vijftig voet water. Tegelijk maakte Tetoea zich gereed voor zijn eerste duik-poging. Hij brachtaltijdiets bijzonders mee naar boven.

De zon stond recht boven onze hoofden en de loodrechte stralen verlichtten duidelijk en scherp de heldere diepten, welke onder ons lagen. De rifwand daalde loodrecht omlaag tot de zeebodem, als een muur van levend koraal. Donkere grotten gaapten inde wand, geheimzinnige holten, vol van mogelijke verrassingen voor mijn onderzoek.

Terwijl Tetoea onderdook, kon ik hem duidelijk volgen, zoals hij zich aftekende tegen het lichte zand. Door de zeekijker kon ik elk van zijn bewegingen duidelijk volgen. Hij daalde steeds dieper

Sluiten