Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zuid-Amerika om, de klasse uit, hoor nog meneer’s verwoed: „Naar den directeur, onmiddellijk naar den directeur!”

In de koele gang, met de slag van de deur nog in mijn oren, verwens ik Charley’s tante, plus de apen en zelfs het onschuldig katoen. Wat ’n land, Brazilië! ’t Kan me geen zier schelen wat er nog meer groeit dan tantes.

Hoe stil is ’t in de gang! Naar den directeur ga ik beslist met. Die heeft gezegd: „Rikkers, als jij deze maand nog ééns uit een les gestuurd wordt, dan ontzeg ik je voor een week de school . t Zou een onvergefelijke stommiteit zijn, wanneer ik hem met dit vonnis voor ogen, als een gebraden vogel in de mond vloog. Ik blijf hier leuk staan. Ik heb nog vier kastanjes in mijn blouse, en ga ze met mijn pet die aan de kapstok hangt, voor tijdverdrijf een beetje poetsen. Tegen elf uur kan ik wel even in die kast gaan staan, tot de leraren van klasse hebben gewisseld en meneer van-de-aardrijkskunde veilig voorbij is gegaan. Daarna stap ik weer binnen of er geen Brazilië in de wereld was.

Prachtig glanzen de kastanjes. Ik adem er op en dan wrijf ik ’t weer af, eerst met mijn pet en dan nog eens na langs mijn broek.

Twee zijn er klaar, die laat ik weer in mijn blouse glijden.

Dit is een dikke! Hoi! daar valt ie! Toe maar! de twee andere ook. • • • rikketik over de stenen- - • - hier ongeluk!

Hemel! daar kraakt een deur! Als dat ’s!- - - - De kast in.. • -

Vol! een regiment opgerolde landkaarten, die dingen vervolgen me! onderin kapotte paraplu-standaards. Ik kan er niet meer bij. Wat nu! Ja ik hoor stappen.. • •

In mijn wanhoop schiet ik achter de open kastdeur, pers me tegen de muur, houd mijn adem in. Ik gluur door de reet: ’t Is ’m! De directeur! Hij loopt langzaam en leest in een schrift. Maar die kast, wagenwijd, met die rommel er in, moet zijn aandacht trekken. Hij staat stil bij ’t raam. Wat heb ik ’t benauwd, ’t zweet breekt me uit-. •. Nu loopt hij weer door, tekent met een potlood iets aan in het schrift. Als hij nu zó maar voorbij de kast-... Nu kan ik hem niet meer zien-. • • Maar ik hóór.... o wai, hij rommelt

Sluiten