Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Door de nood gedwongen begin ik dan maar:

„Gisteravond ben ik in de komedie geweest, vreselijk moppig stuk: „De tante van Charley.” Charley was een student, en die

had een vriend zo’n hele dikke! En ook een tante, die op

visite moest komen-...”

Meneer luistert aandachtig.

„Maar ze kwam niet,” zeg ik om kort te gaan.

„Heeft die tante iets met jouw gedrag van deze morgen te maken, anders bespaar me asjeblieft onnodige uitweidingen,” verzoekt meneer, en t lijkt of er een andere klank in zijn stem trilt dan daarnet.

„Ja, daar zit juist de kneep, meneer. Nu zal ik verder vertellen.” In een nieuwe, diepe ademtocht vervolg ik, met in de gegeven omstandigheden verwonderlijke opgewektheid teruglevend in de genoeglijke vorige avond:

„Verbeeld u meneer, omdat de tante niet kwam en ze tóch een tante wilden hebben, trok die student, die dikke, allemaal oudedameskleren aan, en een hoed op, en een pruik met kurketrekkers. En dat stond m toch zo idioot, we lachten ons gewoon ’n.... ” aap wou ik zeggen, maar hield ’t binnen, want van apen op school heb ik meer dan genoeg.

„Ik heb je gevraagd Rikkers, wat er vanmorgen in de aardrijkskunde-les is gebeurd, niet gisteren in de komedie.”

Meneer vat blijkbaar ’t verband nog helemaal niet!

„Daar kom ik zo vanzelf op. Ziet u, die tante, de echte, woonde in Brazilië, u weet wel daarboven in Zuid-Amerika, nou en de aardrijkskunde vanmorgen was juist toevallig over Brazilië.” Ik voel nu, dat ik het hoogtepunt, daar waar ik zelf handelend optreed, nader, en eerlijk gezegd zie ik daar wel een beetje tegen op. Ik kan de inleiding mogelijk nog rekken:

„O ja,” zeg ik bereidwillig, „dat zou ik nog vergeten. Er kwamen ook nog twee jonge dames bij die studenten op visite, die waren gevraagd voor ’t plezier van de tante, en toen konden ze zo gauw niet meer afgezegd worden, ziet u. En toen merkten ze — echte domme kuikens, want je kon ’t best zien, — helemaal niet, dat die oude dame de dikke student was-...!”

Sluiten