Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar de avond verlangd. Telkens als zij aan de poppen dachten, die daar in een hoek van de zolder naast elkander stonden, schoten zij in de lach en Tom was om elf uur al bij den Mof uit de klas gestuurd, omdat hij blijken van de grootste onoplettendheid had gegeven, door drie maal achtereen niet te kunnen vertellen, waar zij met de vertaling gebleven waren. Doch toen zij om halfzes met de tantes om de tafel waren gezeten en Bet het eerste grote pak binnenbracht, het pak uit Pontianak, bestonden er voor Tom en Thijs geen Mof en geen H.B.S. meer, maar dachten zij alleen nog maar aan de St. Nicolaas en de pret, die zij die avond zouden hebben.

Met schitterende ogen ontpakten zij haastig en gejaagd die grote kist uit Indië, en de tantes wreven zich vergenoegd in de handen en knikten elkaar dankbaar toe, als om te getuigen, hoe jong en gelukkig zij zich nu voelden. Fokeline en Koosje Moorman hadden nooit gedroomd, dat zij nog eens op zo n ouderwetse manier Sinterklaas zouden vieren.

Het pak uit Indië bevatte allerlei verrassingen: twee mooie, fijne krissen, twee zilveren horloges, rood-witte footballshirts, een halsband voor Bobby, flessen met ingemaakte ananas en manisans voor Tom, blikken met tamarinde voor Thijs, er kwam zoveel uit te voorschijn, dat de jongens zich bijna niet konden begrijpen, dat er zo n massa in één kist kon worden geborgen. Maar zij wisten ook niet, dat hun goede moeder uren lang met dat pak bezig was geweest en als zij hadden kunnen vermoeden, hoeveel tranen op die flessen, blikken en doosjes waren gevallen, voordat de kist verzonden was, dan hadden zij misschien die avond niet zo uitgelaten vrolijk kunnen zijn.

Voor de tantes waren er twee prachtige Borneose sarongs en Bet glom van vreugde, toen Thijs met een hartelijk: „Asjeblieft, Bet, das voor jou!” een stel echte „Indische vaassies” voor haar op de tafel plaatste.

In een hoekje onderaan lag een flesje met zuurtjes, met een papiertje, waarop moeder had geschreven:

„Dit is een cadeautje voor sinjo Tom en sinjo Thijs van boe!” en daaronder stond — heel beverig — een kruisje getekend.

Sluiten